O potrawie
Fufu to jedna z najważniejszych potraw Afryki Zachodniej i Środkowej – sycący dodatek, który zastępuje chleb i ziemniaki. Ugotowany maniok, zielone platany lub pochrzyn ubija się tradycyjnie w wielkim drewnianym moździerzu długim tłuczkiem, aż powstanie gładka, kleista i sprężysta kula. Je się je prawą ręką: odrywa się mały kawałek, formuje w palcach zagłębienie i nabiera nim zupę lub sos, a fufu połyka się zwykle bez gryzienia. W każdym kraju i regionie robi się je z nieco innych produktów i pod inną nazwą. Dziś w wielu domach korzysta się z gotowej mąki do fufu.
Główne składniki
- maniok
- zielone platany
- pochrzyn
- woda
Angola: W Angoli funge (funji) – gładka papka z mąki maniokowej lub kukurydzianej, podstawowy dodatek do gulaszy.
Benin: W Beninie zwane igname pilée, zwłaszcza na północy i w regionach jorubańskich.
Demokratyczna Republika Konga: W DRK fufu z mąki z manioku (często z dodatkiem kukurydzianej) to podstawa obiadu, zwłaszcza w Kinszasie i na zachodzie kraju.
Ghana: W Ghanie ubijane z manioku i platanów, podawane z lekką zupą, zupą orzechową lub z owoców palmy.
Kamerun: W Kamerunie z manioku lub kukurydzy (fufu corn na północnym zachodzie), często nazywane po prostu couscous.
Kongo: W Kongu-Brazzaville foufou z mąki maniokowej, podawane do saka-saka i sosów.
Nigeria: W Nigerii fufu (akpu) robi się z fermentowanego manioku; równie popularny jest ubijany pochrzyn, po jorubsku iyan.
Republika Środkowoafrykańska: W Republice Środkowoafrykańskiej gęsta papka z mąki maniokowej nazywa się gozo.
Togo: W Togo foufou z pochrzynu, ubijane w dużym moździerzu i jedzone z ostrymi sosami.
Wybrzeże Kości Słoniowej: Na Wybrzeżu Kości Słoniowej zwane foutou, z platanów lub pochrzynu, podawane z sosem z owoców palmy (sauce graine).
Więcej: Wikipedia (en)
